หวนคืนสู่นภาสีคราม

หลังจากใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการสำรวจความลึกอันเงียบสงบของเวิ้งอ่าวที่งดงาม เขาก็โผล่พ้นผิวน้ำและหยุดพักอยู่ในน้ำเพื่อให้หัวใจที่เต้นรัวสงบลง สายลมทะเลที่เย็นสดชื่นช่วยปรับสมดุลความอบอุ่นของแสงแดดขณะที่เขายกหน้ากากดำน้ำขึ้น เปลี่ยนจากเงามืดสีครามใต้ทะเลมาเป็นกลิ่นหอมของต้นสนต้องแสงแดดและเสียงพูดคุยแว่วๆ จากเรือประมงใกล้เคียง ท่ามกลางช่วงเวลาที่ลอยล่องอยู่ระหว่างผืนทะเลและชายฝั่ง เขามองดูหลังคากระเบื้องดินเผาที่แทรกตัวอยู่ตามหน้าผาโบราณ ช่วงเวลาอันแสนผ่อนคลายนี้คือพิธีกรรมสุดโปรดของเขา เป็นการกลับคืนสู่ผิวน้ำที่เปี่ยมด้วยความสุขที่ซึ่งความมหัศจรรย์อันเงียบสงบใต้ท้องทะเลได้ติดตามเขากลับมาสู่แสงแดดอันอบอุ่น คอยเตือนใจว่าการได้กลับมาเชื่อมโยงกับสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงนั้นเติมพลังให้ชีวิตได้มากเพียงใด